جویبار

جویبار می شوم بیایی کنارم بنشینی

                                                   تماشایت کنم

 

پلک هم نمی زنم لبخندت را آب نبرد

آنوقت می گویی ته چشمانت موج می زنم

می دوم جلوی آینه بینم موهات چشکلی تاب می خورد

                                                                        باز تاریک است

                                                                        انگاری توی خواب گمت کرده باشم

 

چشم هم بگذارم می آیی!

می بینمت از پشت پنجره رد می شوی

از باغچه نعنا چیدی

عطرش اتاق را خنک کرده

جویبار می شوم دستت را به من بسپاری

میگویی بگذار ببینم هنوز موج می زنم

 

                                                       چشم باز می کنم

                                                                                   نیستی!

توی آینه غرق می شوم.

 

/ 20 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زینب***مهر زندگی***

سلام دوست عزيز. توی آرشيو داشتم نگاه می کردم نظر شما رو ديدم گفتم بام يه سلام بکنم. موفق باشین. فعلا خدانگهدار

امير

سلام . من آدرس شما رو از فهرست کاربران پيدا کردم و بايد ابراز خوشحالی بکنم که بين اونهمه وبلاگ خوب شما هنوز بروز می شيد ... راستش من دنبال يه وبلاگ داستان نويسی بودم يعنی وبلاگی که نويسنده اهل داستان نويسی باشه و مث اينکه حالا يکی از خوباشو پيدا کردم . چند تا از داستاناتون مثل « تپق » « نان خيس » « احترام يک قبر » رو خوندم و بيشتر به اين باور نزديک شدم ... منم علاقه م يه جورايی مث خودتونه . خوشحال ميشم بهم سر بزنيد و درباره نوشته هام نظر بدین و راهنماییم کنین . ممنون

لی لا

چقدر قشنگه شعرتون ... چقدر دلم براتون تنگ شده بود...

امید فرقانی

سلام بر مهدی عزیز. من که چند سالی هست به این صفحه خو کرده‌ام به اشعار و داستانهای زیبایت. قفسه هم باعث افتخارمان بود. امیدوارم بتوانی دوباره برش گردانی. یا بهتر بگویم برگردانیم. البته قویتر. می‌دانی رسم اینترنت این است که تا سایت معروفی بسته می‌شود. دو سه سایت مشابه ایده‌اش را می‌دزدند و مشغول به کار می‌شوند. مثل سایتهای ضعیفی که قصد دارند جا پای بلاگ رولینگ بگذارند. و...امیدوارم حداقل ایده قفسه دزدیده نشود. هرجا هستی شاد و موفق باشی!

سروش رهگذر

آقای گلسرخ تبار سلام: غرض از مزاحمت بنا به تقاضای دوستان زيادی در يکی از سايتهای سرگرمی (اما نه زرد!) با کتابخانه ی کوچک و داستانی روبروش دم که در وهله اول ((قفسه)) را به خاطر مياورد. با اجازه تحت عنوان کتابخانه ای جمع و جور دیجیتالی در غیاب قفسه به آن در ((هفتان)) لينک دادم. و همانطور که پيش بينی شد با استقبال خوبی روبرو شد. جدا حالاست که طرفداران بی شمار قفسه نمود پيدا ميکنند! به اميد بازگشت قفسه.../

آرمان آزاد

موجها رو از نو مرور ميكنم...اولين موج!

shaniar

درس زندگي در كلاس روز گار درس هاي گونه گونه هست : درس دست يافتن به آ و نان درس زيستن كنار اين و آن *** درس مهر درس قهر درس آشنا شدن درس با سرشك غم ز هم جدا شدن .... *** در ميان اين معلمان و درس ها در كنار نمره هاي صفر و نمره هاي بيست . يك معلم بزر گ نيز . در تمام لحظه ها . تمام عمر دركلاس هست و در كلاس نيست ! نام اوست : (( مرگ )) و آنچه را كه درس مي دهد : (( زند گي )) است .

شاهد

سلام شعر دلنشينی بود. پيش من هم بيا

ابوذران

با سلام شما را به خواندن داستان کوتاه منتشر شده در سایت ابوذران با عنوان " بند کفشتان باز است آقا ... " دعوت می کنیم. با تشکر ابوذران http://aboozaran.com

احسان

سلام.......................قشنگ بود...................به من هم سربزن........................خوشحالم ميکنی!!!!!!!............................فعلا خداحافظ..............تا بعد.......................